THE NIGHTRUNNER

Winterochtenden. De wekker gaat al lang voordat er ook maar een sprankje licht te zien is. Buiten is alles stil, koud en donker. Voor velen is dit het moment om zich om te draaien en nog even te blijven slapen. Voor Ida-Sophie Hegemann is het vaak het moment waarop haar training begint. Niet uit romantisch idealisme, maar uit noodzaak. Dus gaat ze op pad terwijl anderen nog slapen.

Voor Ida is duisternis geen stijlmiddel, geen esthetisch effect voor sociale media. Het maakt deel uit van haar dagelijks leven. Sinds ze is overgestapt van marathonlopen naar ultralopen, is haar trainingsritme veranderd. Veel wedstrijden beginnen 's avonds of midden in de nacht. Wie daar wil presteren, moet de duisternis kennen – en ertegen kunnen. “Door tijdens de training aan het donker te wennen, ben ik er tijdens wedstrijden niet bang voor”, zegt Ida.

Dat was niet altijd zo. In het begin liep ze met een zwak lichtje, voorzichtig, bijna aarzelend, bang dat de batterij niet zou volhouden. Vooral bergafwaarts kostte haar dat tijd en zelfvertrouwen. “Ik hield mezelf tegen”, zegt ze achteraf, terwijl ze haar hoofd schudt.

EEN MOMENT DAT BLEEF HANGEN

Het keerpunt kwam tijdens een race in 2024, ergens op een afdaling in het donker. Ida liep achter een andere atleet en zag hoe gedurfd hij naar beneden rende. Zijn lichtbundel was breed, helder en leek uiterst betrouwbaar. “Ik probeerde hem niet uit het oog te verliezen en bleef dicht bij hem en zijn lichtbundel.” Op de volgende klim vertelde hij haar dat hij altijd met volledige lichtopbrengst naar beneden rent. Afdalingen 's nachts, legde hij uit, waren zijn kracht.

Die zin bleef haar bij. Wat onzekerheid was geweest, werd een project. Ida begon er bewust aan te werken om nachtelijk hardlopen niet alleen te accepteren, maar ook onder de knie te krijgen. Licht speelde een centrale rol – als bron van veiligheid en vertrouwen. “Zonder licht heb ik geen houvast, geen oriëntatie”, zegt ze. De lichtstraal moet het pad verlichten, markeringen verlichten – en sterk genoeg zijn “zodat ik moedig en snel kan rennen, ongeacht het terrein.”

DE NACHT ALS KRACHT

Een paar uur voor haar nachtelijke start bij de Salomon Zugspitz Ultratrail powered by Ledlenser 2024 leende Ida een NEO9R. “Tijdens de vorige race ging mijn hoofdlamp steeds uit”, herinnert ze zich. “Daardoor verloor ik veel tijd en vertrouwen, en ik wilde er echt zeker van zijn dat dat niet nog eens zou gebeuren.” Om 23.00 uur vertrok ze in het donker. De hoofdlamp verlichtte haar pad en ging de hele nacht mee. Op de afdalingen schakelde Ida over naar de helderste stand en verloor geen tijd. Toen het eindelijk weer licht werd en ze de finishlijn passeerde, was ze niet alleen de snelste vrouw, maar eindigde ze ook als tweede in het algemeen klassement, van alle deelnemers. “Dat was de eerste keer dat ik de duisternis echt tot mijn kracht maakte.”

Maar het gaat om meer dan alleen klasseringen. Trainen in het donker vereist bijzondere concentratie, vooral na lange dagen, vroeg in de ochtend of laat in de avond. Het lichaam is geprogrammeerd om te rusten; prikkels worden verminderd, de aandacht verslapt sneller. “ 's Nachts ben je moe, je concentratie verslapt sneller”, weet Ida. Tegelijkertijd laat ze bewust haar gedachten afdwalen. “Soms helpt dat om de kilometers en uren sneller voorbij te laten gaan zonder in een mentale dip te raken.” Een kleine struikeling is vaak genoeg om haar aandacht weer volledig op het moment te richten. Tijdens nachtelijke hardloopsessies traint Ida niet alleen haar uithoudingsvermogen, maar ook haar mentale veerkracht – het vermogen om ondanks uitputting kalm te blijven, zich opnieuw te concentreren en door te gaan.

VERTOUW JEZELF

Doorgaan tot het moment dat Ida het mooist vindt: het moment vlak voor het blauwe uur. “Als het langzaam lichter wordt en de natuur ontwaakt, weet ik dat ik al veel bereikt heb.” Het is een rustige overgang – van nacht naar dag, van uitputting naar zelfvertrouwen. Uit deze ervaring is voor Ida iets fundamenteels naar voren gekomen. Wat eerst als een tijdsdruk voelde, voelt nu als een vorm van vrijheid. Ze traint onder omstandigheden die niet perfect zijn – en juist daar ligt de winst. “Elke zware training maakt me sterker”, zegt ze. Niet alleen voor wedstrijden, maar ook voor situaties waarin flexibiliteit en aanpassingsvermogen vereist zijn.

Want wie veilig en snel in het donker kan rennen, is op veel dingen voorbereid. Het vereist een scherp gevoel voor lichaamsbewustzijn, evenwicht en zekerheid. Dan bepaalt de hartslag het ritme, de lichtstraal zorgt voor oriëntatie. Er ontstaat vertrouwen – vooral vertrouwen in jezelf. En dat vertrouwen houdt niet op bij het trailrunnen.

“Ik heb geleerd om dingen aan te pakken die me in eerste instantie bang maken en niet te wachten op ideale omstandigheden”, zegt Ida. “Anders mis je kansen zonder dat je weet hoe goed ze hadden kunnen zijn.” De duisternis op de trails is gebleven, maar heeft zijn dreiging verloren. Wat eens onzekerheid was, is kracht geworden – en de zekerheid dat je niet hoeft te wachten tot de wereld helder wordt, maar zelf kunt beslissen hoe je ermee omgaat.

THE NIGHTRUNNER  

Winterochtenden. De wekker gaat al lang voordat er ook maar een sprankje licht te zien is. Buiten is alles stil, koud en donker. Voor velen is dit het moment om zich om te draaien en nog even te blijven slapen. Voor Ida-Sophie Hegemann is het vaak het moment waarop haar training begint. Niet uit romantisch idealisme, maar uit noodzaak. Dus gaat ze op pad terwijl anderen nog slapen.

Voor Ida is duisternis geen stijlmiddel, geen esthetisch effect voor sociale media. Het maakt deel uit van haar dagelijks leven. Sinds ze is overgestapt van marathonlopen naar ultralopen, is haar trainingsritme veranderd. Veel wedstrijden beginnen 's avonds of midden in de nacht. Wie daar wil presteren, moet de duisternis kennen – en ertegen kunnen. “Door tijdens de training aan het donker te wennen, ben ik er tijdens wedstrijden niet bang voor”, zegt Ida.

Dat was niet altijd zo. In het begin liep ze met een zwak lichtje, voorzichtig, bijna aarzelend, bang dat de batterij niet zou volhouden. Vooral bergafwaarts kostte haar dat tijd en zelfvertrouwen. “Ik hield mezelf tegen”, zegt ze achteraf, terwijl ze haar hoofd schudt.

EEN MOMENT DAT BLEEF HANGEN

Het keerpunt kwam tijdens een race in 2024, ergens op een afdaling in het donker. Ida liep achter een andere atleet en zag hoe gedurfd hij naar beneden rende. Zijn lichtbundel was breed, helder en leek uiterst betrouwbaar. “Ik probeerde hem niet uit het oog te verliezen en bleef dicht bij hem en zijn lichtbundel.” Op de volgende klim vertelde hij haar dat hij altijd met volledige lichtopbrengst naar beneden rent. Afdalingen 's nachts, legde hij uit, waren zijn kracht.

Die zin bleef haar bij. Wat onzekerheid was geweest, werd een project. Ida begon er bewust aan te werken om nachtelijk hardlopen niet alleen te accepteren, maar ook onder de knie te krijgen. Licht speelde een centrale rol – als bron van veiligheid en vertrouwen. “Zonder licht heb ik geen houvast, geen oriëntatie”, zegt ze. De lichtstraal moet het pad verlichten, markeringen verlichten – en sterk genoeg zijn “zodat ik moedig en snel kan rennen, ongeacht het terrein.”

DE NACHT ALS KRACHT

Een paar uur voor haar nachtelijke start bij de Salomon Zugspitz Ultratrail powered by Ledlenser 2024 leende Ida een NEO9R. “Tijdens de vorige race ging mijn hoofdlamp steeds uit”, herinnert ze zich. “Daardoor verloor ik veel tijd en vertrouwen, en ik wilde er echt zeker van zijn dat dat niet nog eens zou gebeuren.” Om 23.00 uur vertrok ze in het donker. De hoofdlamp verlichtte haar pad en ging de hele nacht mee. Op de afdalingen schakelde Ida over naar de helderste stand en verloor geen tijd. Toen het eindelijk weer licht werd en ze de finishlijn passeerde, was ze niet alleen de snelste vrouw, maar eindigde ze ook als tweede in het algemeen klassement, van alle deelnemers. “Dat was de eerste keer dat ik de duisternis echt tot mijn kracht maakte.”

Maar het gaat om meer dan alleen klasseringen. Trainen in het donker vereist bijzondere concentratie, vooral na lange dagen, vroeg in de ochtend of laat in de avond. Het lichaam is geprogrammeerd om te rusten; prikkels worden verminderd, de aandacht verslapt sneller. “ 's Nachts ben je moe, je concentratie verslapt sneller”, weet Ida. Tegelijkertijd laat ze bewust haar gedachten afdwalen. “Soms helpt dat om de kilometers en uren sneller voorbij te laten gaan zonder in een mentale dip te raken.” Een kleine struikeling is vaak genoeg om haar aandacht weer volledig op het moment te richten. Tijdens nachtelijke hardloopsessies traint Ida niet alleen haar uithoudingsvermogen, maar ook haar mentale veerkracht – het vermogen om ondanks uitputting kalm te blijven, zich opnieuw te concentreren en door te gaan.

VERTOUW JEZELF 

Doorgaan tot het moment dat Ida het mooist vindt: het moment vlak voor het blauwe uur. “Als het langzaam lichter wordt en de natuur ontwaakt, weet ik dat ik al veel bereikt heb.” Het is een rustige overgang – van nacht naar dag, van uitputting naar zelfvertrouwen. Uit deze ervaring is voor Ida iets fundamenteels naar voren gekomen. Wat eerst als een tijdsdruk voelde, voelt nu als een vorm van vrijheid. Ze traint onder omstandigheden die niet perfect zijn – en juist daar ligt de winst. “Elke zware training maakt me sterker”, zegt ze. Niet alleen voor wedstrijden, maar ook voor situaties waarin flexibiliteit en aanpassingsvermogen vereist zijn.

Want wie veilig en snel in het donker kan rennen, is op veel dingen voorbereid. Het vereist een scherp gevoel voor lichaamsbewustzijn, evenwicht en zekerheid. Dan bepaalt de hartslag het ritme, de lichtstraal zorgt voor oriëntatie. Er ontstaat vertrouwen – vooral vertrouwen in jezelf. En dat vertrouwen houdt niet op bij het trailrunnen.

“Ik heb geleerd om dingen aan te pakken die me in eerste instantie bang maken en niet te wachten op ideale omstandigheden”, zegt Ida. “Anders mis je kansen zonder dat je weet hoe goed ze hadden kunnen zijn.” De duisternis op de trails is gebleven, maar heeft zijn dreiging verloren. Wat eens onzekerheid was, is kracht geworden – en de zekerheid dat je niet hoeft te wachten tot de wereld helder wordt, maar zelf kunt beslissen hoe je ermee omgaat.

GA TERUG

MEER SPOTLIGHT STORIES

Social Media

BETAALMETHODEN

VERZENDING

Social Media